Strona Polskiej YMCA

Zegar & Kalendarz

Ankieta

Jaki rodzaj turystyki kwalifikowanej lubisz uprawiać najbardziej?

Piesza nizinna

Rowerowa

Kajakowa

Piesza górska

Żeglarska

Konna

Narciarska

Inna

Atrakcje turystyczne

Ośrodek "Polskiej YMCA" w Kurnędzu jest położony w bardzo ciekawej okolicy. Zarówno bliżej, jak i dalej znajduje się wiele atrakcji turystycznych. Serdecznie zapraszamy do zobaczenia na własne oczy!

Zabytki w okolicy

a. neogotycki kościół p.w. św. Floriana w Sulejowie z 1903 roku, górujący nad miastem
b. klasycystyczna kaplica cmentarna z I poł. XIX wieku w Sulejowie
c. klasztor cystersów w Sulejowie
d.. kaplica Ligięzów p.w. NMP w Sulejowie z I poł. XVII wieku
e. barokowy kościół p.w. św. Małgorzaty w Witowie
f. fragment klasztoru Norbertanów w Witowie z XVII wieku oraz wieża bramna z XV wieku.

Klasztor Cystersów w Sulejowie

W XIII w. Sulejów był należącą do Cystersów osadą targową przy przeprawie przez Pilicę, gdzie pobierano cło wodne. Według podań nazwę swą zawdzięcza rycerzowi Sulisławowi, który miał tu swoją ojcowiznę w XI w. Tutaj na Pilicy, stanowiącej punkt graniczny między Wielkopolską a Małopolską, pobierano cło przewozowe. Tu przebiegały ważne drogi handlowe z Torunia do Krakowa oraz z Kazimierza nad Wisłą do Piotrkowa i Kalisza. Były to główne drogi handlowe za panowania Piastów. Pierwsza droga handlowa znajdowała się obok Opactwa, tu odbywała się przeprawa przez rzekę. Zasada największej prostoty dotyczyła budynków klasztornych i świątyni. Zakazano stosowania wystroju rzeźbiarskiego, polichromii, witraży oraz złotych przedmiotów do celów liturgicznych. Zakon Cysterski zyskał uznanie monarchów europejskich i szybko rozprzestrzenił się po całej Europie. Cystersi w wielu krajach byli uczestnikami ruchu osadniczego, stosując nowoczesne sposoby uprawy ziemi, co wpływało na lokalizację klasztorów oraz sposób ich organizacji.
Osadzenie Zakonu Cystersów przez Kazimierza Sprawiedliwego w Sulejowie powoduje wzrost jego znaczenia. Cystersów sulejowskich odwiedzają książęta piastowscy, dostojnicy Kościoła, a później królowie polscy i legaci papiescy. Cystersi dysponowali znakomitymi fachowcami w zakresie sztuki budowlanej, znali także nowoczesne sposoby uprawy ziemi. Oni też upowszechnili hodowlę karpia na ziemiach polskich. Przy klasztorze sulejowskim taka hodowla karpia była kontynuowana przy ścianie południowej Opactwa, między Pilicą a ścianą mauretańską. W związku z posiadaniem tych umiejętności, Cystersi cieszyli się uznaniem królów i książąt, nie tylko w Polsce, lecz także w całej Europie. Europa, a szczególnie Polska, zagrożona podbojami Tatarów w latach 1241, 1259, 1283, 1352 oraz ich niszczycielskimi skutkami, przygotowuje umocnienia obronne. Konwent cysterski w Sulejowie został zniszczony bardzo dotkliwie w latach 1259 i 1287, a obrońcy wymordowani. Dlatego zaszła potrzeba budowy umocnień obronnych, których zasady Cystersi znali, lecz brakowało środków materialnych i czasu. Główny wysiłek skierowano na budowę świątyni. Natomiast mury obronne i baszty budowano w XIV i XV wieku, a następnie udoskonalano je. Obecne umocnienia obronne Opactwa Sulejowskiego są zachowane w najlepszym stanie na terenie Polski a także Europy.
Cystersi pozostali wierni Rzeczypospolitej Obojga Narodów do końca. Tu w Sulejowie, król Jan Kazimierz w 1656 r. zamierzał zorganizować obronę przeciw luterańskim Szwedom. Tu znajdują schronienie uczestnicy Powstania Styczniowego w 1863 r. W 1819 r., decyzją Cara Aleksandra I, następuje likwidacja wszystkich zakonów, w tym także Cystersów sulejowskich, Opactwo przestaje istnieć. (tekst z www.cystersi.sulejów.pl)

Sulejowski Park Krajobrazowy

Sulejowki Park Krajobrazowy powstał w 1994 roku. Wraz z Przedborskim Parkiem Krajobrazowym i Spalskim Parkiem Krajobrazowym tworzą Zespół Parków Nadpilicznych. Sulejowski Park Krajobrazowy (SPK) obejmuje fragment rzeki Pilicy, Zbiornik Sulejowski oraz najbardziej cenne przyrodniczo tereny przyległe. Park obejmuje tereny gmin: Aleksandrów, Łęki Szlacheckie, Mniszków, Przedbórz, Ręczno, Rozprza, Sławno, Sulejów, Tomaszów Mazowiecki, Wolbórz oraz tereny miast: Piotrków Trybunalski, Sulejów i Tomaszów Mazowiecki. Drzewostan, oprócz pospolitej sosny, brzozy, olchy i wierzby tworzą: jodła pospolita, klon jawor (gatunki reglowe), świerk pospolity i buk. Spotyka się tu piękne łąki i torfowiska oraz murawy piaszczyste nawapienne. Osobliwościami są tu m.in.: długosz królewski, storczyki, widłaki i zimoziół północny.Spośród zwierząt najliczniejszą grupę stanowią owady lądowe. Szczegółowe badania przeprowadzono nad bzygowatymi, których stwierdzono 150 gatunków, co stanowi ok. 40 % fauny krajowej tych muchówek. W rzekach i Zbiorniku Sulejowskim występuje 35 gatunków ryb i smoczkoustnych, a znajdujące się tu minóg ukraiński i koza złotawa są na liście Czerwonej Księgi. Spośród ssaków występuje 39 gatunków - m.in. bóbr, łoś wędrowny, wilk, wydra. Istniejące rezerwaty przyrody to: Błogie, Dęby w Meszczach, Gaik, Jaksonek, Jawora, Lubiaszów, Meszcze, Niebieskie Źródła, Twarda, Wielkopole. Na obszarze parku występuje kilkadziesiąt drzew pomnikowych. Najcenniejszymi z nich są m.in.: dęby w rezerwacie "Dęby w Meszczach", pojedyncze dęby w Lasach Lubieńskich (najgrubszy ma obwód 5,63 m.), kilka lip drobnolistnych w otulinie rezerwatu "Meszcze". Interesujące są tzw. Groty Nagórzyckie - pomnik przyrody nieożywionej. Na terenie parku jest 10 parków podworskich i zamkowych - Bąkowa Góra, Skotniki, Zajączków, Dębowa Góra, Golesze, Łęczno, Majkowice, Stara, Szarbsko i Winduga.

Ruiny Zamku w Chęcinach

Zamek królewski z przełomu XIII i XIV wieku, górujący nad miejscowością Chęciny, w województwie świętokrzyskim pod Kielcami. Zamek wzniesiony na splantowanej grzędzie, zbudowany z kamienia. Pierwotny zamek powstał na planie nieregularnego wieloboku wykorzystując walory obronne wzgórza wznoszącego się na wysokość 360 m n.p.m. W czasach funkcjonowania zamku, wzgórze zamkowe oraz pobliski teren były regularnie karczowane z wysokopiennej roślinności w tym głównie z drzew dla zachowania wysokiej widoczności i poprawy obronności. Dziedziniec otaczały wysokie na 9 metrów mury ze strzelnicami i gankiem dla straży. Wyższe piętra wież dobudowane zostały z cegły najprawdopodobniej w XVI w. Warownia dzieli się na dwie części:
a. zamek górny, położony między dwoma basztami z murem o grubości 2 m
b. zamek dolny, z obszernym dziedzińcem zakończonym skośną, czworokątną basztą i furtką sklepioną w gotycki łuk
Do wieży wschodniej (obok bramy wjazdowej) przylega dwukondygnacyjny budynek, prawdopodobnie kaplicy zamkowej oraz skarbca. Na wewnętrznym dziedzińcu znajduje się wejście do budynku mieszkalnego składającego się z trzech izb (obecnie pozostały po nich tylko otwory okienne, można też zauważyć resztki ścian poprzecznych i sklepień piwnic). Od strony południowej dziedziniec zamku otoczony jest murem. Wieże są okrągłe, z wejściem na wysokości piętra. Główna brama zamku znajduje się po wschodniej stronie, obok jednej z wież. W dawnych czasach znajdował się tu most zwodzony, zamieniony później na stały. Mury zbudowano głównie z miejscowego szarego wapienia, choć widać tu i partie z piaskowca jasnego i czerwonego oraz z cegły. Główne lochy mieściły się w dole wieży frontowej (przy głównej bramie). Ciekawostką architektoniczną jest niewątpliwie głęboka na ok. 100 m studnia, wykuta w skale, sięgająca prawdopodobnie poniżej poziomu doliny chęcińskiej. Lustracja starostwa chęcińskiego z 1569 r. mówi m. in.: Potrzebuje zamek chęciński poprawy, albowiem w niektórych miejscach rysy są szkodliwe, a poprawa z trudnością ma być, póki wody nie będzie na zamku; jakoż studnię łamią w górze twardego marmuru, kosztem niemałym (...) (tekst z http://pl.wikipedia.org)

Piotrków Trybunalski

Miasto położone w środkowej części Wyżyny Łódzkiej, na pograniczu historycznych dzielnic państwa polskiego, liczy obecnie 81 tysięcy mieszkańców i zajmuje obszar o powierzchni 68 km2. Legenda przypisuje założenie miasta, żyjącemu w I połowie XII wieku, potężnemu możnowładcy polskiemu Piotrowi Duninowi zwanemu Włostowicem, który pokutując za czyn nierycerski, miał w Polsce wybudować 77 kościołów, w tym najstarszy kościół w Piotrkowie pod wezwaniem św. Jakuba. To od jego imienia ma pochodzić patronimiczna nazwa miasta, której drugi człon: Trybunalski , został nadany w czasach nowożytnych dla upamiętnienia Trybunału Koronnego - najwyższego sądu dawnej Rzeczypospolitej - mającego tutaj swoją siedzibę przez 214 lat, poczynając od 1578 roku aż do katastrofy państwa polskiego u schyłku XVIII wieku.
Historyczne początki Piotrkowa nie są znane, a pierwsza informacja o nim spotkana w źródłach historycznych, pochodzi z przywileju księcia krakowskiego wystawionego w 1217 roku, który potwierdza wyrok sądu książęcego, korzystny dla położonego blisko, nad Pilicą, klasztoru cystersów w Sulejowie.
W ciągu XIII wieku Piotrków rozwinął się w znaczną i ludną osadę, gdzie władcy księstw łęczyckiego i sieradzkiego zwoływali zjazdy rycerskie i odbywali sądy, w czasach, gdy władca był najwyższym sędzią swoich poddanych. Prawdopodobnie w trakcie jednego z takich zjazdów, który w roku 1291 zwołał tutaj książę sieradzki Władysław Łokietek, Piotrków otrzymał przywilej lokacyjny i prawo miejskie, bowiem w początkach XIV wieku, co wynika z dokumentów książęcych, był już miastem i cieszył się opieką władcy. Niestety pierwsze dokumenty miejskie Piotrkowa uległy zniszczeniu około 1400 roku, kiedy wielki pożar zniszczył zabudowę i naruszył mury miejskie stawiane w II połowie XIV wieku za panowania Kazimierza Wielkiego. Wtedy także zbudowana została Fara - najstarszy z piotrkowskich kościołów, którego mury bywały świadkami wydarzeń mających znaczenie dla królestwa polskiego, tu bowiem uroczystymi nabożeństwami zaczynały się w XV i XVI wieku zjazdy generalne szlachty polskiej i obrady sejmowe, a później sesje Trybunału Koronnego. Tu rozpoczynali swoje rządy, obierani władcami na sejmach elekcyjnych, potomkowie Władysława Jagiełły, który w 1404 roku potwierdził wszystkie dawne przywileje Piotrkowa i nadał jego mieszkańcom prawo magdeburskie, zapewniające samorząd i królewską opiekę. Tu składali pierwsze hołdy władcom Rzeczypospolitej wielcy mistrzowie Zakonu Krzyżackiego. (więcej: www.piotrkow.pl)

Jaskinia "Raj"

Jest typową jaskinią krasową rozwiniętą w wapieniach. Choć niewielka, wyróżnia się wśród polskich jaskiń bogatą i dobrze zachowaną szatą naciekową. Należy do nielicznych w kraju jaskiń oświetlonych elektrycznie (oświetlenie światłowodowe) i udostępnionych do zwiedzania pod opieką przewodnika. Korytarze jaskini wytworzone zostały w wapieniach środkowego dewonu, które ok. 360 milionów lat temu powstały na dnie płytkiego morza. Rozwój jaskini zachodził w kilku etapach, głównie pod koniec trzeciorzędu i w czwartorzędzie. (wiecej: www.jaskiniaraj.pl)

Zapraszamy!

Wygenerowano w sekund: 0.03
275,677 unikalnych wizyt